بیماری های قلبی عروقی از مهم ترین و شایع ترین بیماریها در سراسر جهان به شمار می روند. پزشکان همواره تاکید می کنند پیشگیری بهتر از درمان است و این واقعیتی انکار ناپذیراست. پیشگیری از بیماری های قلب و عروق به جز عوامل ژنتیک تا حد زیادی به شیوه زندگی و عادات غذایی بستگی دارد. رعایت یک برنامه غذایی مناسب و سالم ، داشتن تحرک در زندگی روزمره، کنترل وزن، عدم استعمال دخانیات و دوری از استرس، لازمه سلامت قلب هستند. درصورت انسداد سرخرگ های قلب اقدامات پزشکی برای رفع آن لازم است و برای جلوگیری از پیامدهای ناخوشایند ناشی از بیماریهای قلبی، باید درمان لازم صورت گیرد. با پیشرفت علم و تکنولوژی های اخیر مهندسین پزشکی همواره به دنبال روشهایی با هزینه و زمان کمتر برای کمک به بیماران بوده اند که در اینجا به برخی از این قبیل روشها در کمک به بیماران قلبی اشاره می کنیم.

قلب عضو بسیار مهم و حیاتی است که از چهار حفره اصلی(دو دهلیز و دو بطن) تشکیل شده است و با انقباض خود (حدد 70 بار در دقیقه) خون را در ریه ها و سراسر بدن به جریان می اندازد و بدین طریق اکسیژن و مواد مورد نیاز را به سلول ها رسانده و مواد زائد ناشی از سوخت و سازسلول ها را جمع آوری و توسط کلیه ها و پوست دفع می نماید. بعلاوه قلب با تلمبه کردن خون تیره سیاهرگها به ریه موجب اکسیژن گیری مجدد و دفع دی اکسید کربن خون توسط ریه ها می شود. خود قلب برای انجام عمل انقباض و خونرسانی به جریان خون کافی و مناسب نیازمند است که این کار توسط شریان هایی به نام(شریان کرونر) صورت می گیرد. این شرائین در اصل از ریشه آئورت که شاهرگ اصلی بدن است منشاء گرفته و خون را به بافت عضلانی قلب می رساند.

آترواسکلروز(تصلب شرائین) : بطور معمول دیواره داخلی سرخرگ ها صاف و انعطاف پذیر است که امکان حرکت جریان خون را به راحتی فراهم م یکند اما گاهی با گذشت زمان تجمع باقیمانده ذرات چربی در داخل دیواره رگ منجر به تشکیل یک پلاک عروقی می شود. زمانی که این روند (که آترواسکلروزیس یا تصلب شرایین نام دارد) باعث شکنندگی وتنگی سرخرگ کرونر شده و آن را دربرگیرد بیماری عروق کرونر رخ خواهد داد. ادامه تشکیل و رسوب باقیماند ههای چربی در دیواره عروق، باعث باریک تر شدن سرخر گها شده و جریان خون کاهش می ییابد. این پلا کها می توانند جریان خون سرخرگی را به حدی کاهش دهند که باعث درد قلبی (آنژین) یا حمله قلبی شوند.
آنژین صدری : به صورت درد و ناراحتي در قفسه سينه، بازو، گردن يا فك ظاهر مي شود و زماني روي مي دهد كه عروق كرونر اجازه عبور خون كافي را به عضله قلب نمي دهند. آنژين به طور مشخص طي فعاليت بدني يا استرس روحي يعني زماني كه قلب شديدتر كار مي کند و به اكسيژن بيشتري نياز دارد، روي مي دهد و تنها چند دقيقه( 5- 1دقیقه)طول مي كشد و با استراحت فروكش مي كند. در آنژین صدری آسیب دائمی به عضله قلب وارد نمی شود.
حمله قلبی(آنفارکتوس ) : در حمله قلبي ، یک لخته خون معمولا در قسمت بار یک رگ شكل مي گيرد و راه عبور خون را مسدود مي كند. اين قطع جريان خون داراي اكسيژن در عضله قلب منجر به صدمه به بخشي از عضله قلب می شود. برخلاف دردآنژين ، درد ناشي از حمله قلبي معمولا بيش از 15 دقيقه طول مي کشد و با استراحت برطرف نمي شود. براي جلوگيري از وقوع حمله قلبي ناشي از انسداد عروق کرونر امروزه رو شهاي تشخيصي و كارآمدي وجود دارد. یکیاز مطمئن ترين رو شها براي تشخيص وجود گرفتگي در عروق كرونر آنژيوگرافي است. در انفارکتوس بخشی از عضله قلب دچار نکروز یا آسیب دائمی می شود.

این روش که در ابتدا بر روی حیوانات آزمایشگاهی انجام شد، برای اولین بار در سال 1929 توسط ورنر فورسمن بر روی انسان صورت گرفت. هدف فورسمن ابداع روشی برای رساندن مستقیم داروها به درون قلب بود، اما قابلیت تکنیک فورسمن، به عنوان یک ابزار تشخیصی توسط افراد دیگر مورد توجه قرار گرفت. امروزه سالانه بیش از یک میلیون کاتتریزاسیون و آنژیوگرافی قلبی برای اهداف تشخیصی، مداخله درمانی و یا هردو انجام می پذیرد.

آنژیوگرافی یا آرتریوگرافی یک روش تصویربرداری پزشکی می باشد که در آن اجزای دستگاه گردش خون شامل : سرخرگ ها، سیاهرگ ها و حفره های قلب با تابش اشعه ایکس به تصویر کشیده می شوند. آنژیوگرافی یکی از اقدامات تهاجمی قلبی به شمار می رود به این صورت که کاتتر یا لوله ای باریک از طریق سیاهرگ یا سرخرگ های پا یا دست به سمت قلب هدایت شده و مستقیما اندازه گیری ها و تصویربرداری های لازم را میسر می سازد.
نتایج بدست آمده از آنژیوگرافی کرونری عبارتند از مشخص کردن تعداد عروق کرونری، نشان دادن محل دقیق انسداد داخل عروق و نشان دادن وسعت انسداد عروق. راه های درمان گرفتگی رگ های کرونر براساس میزان گرفتگی عروق شامل درمان دارویی، آنژیوپلاستی و عمل جراحی قلب باز می باشد.

در این روش بادکنک یا بالون بسیار ظریفی به داخل رگ های بدن فرستاده می شود و با فشار بر ضایعه ای که موجب تنگی رگ شده است باعث ایجاد شکاف شده و میزان گرفتگی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. گاه از حلقه های ظریف و فنر مانندی استفاده می شود که مانع گرفتگی مجدد رگ می شود.